Hoofdstuk 10 (pag. 104 - 115)

ZIJ

 

Met haar ogen dicht bleef ze liggen en voelde ze zijn harde borstkas tegen haar rug. Zijn ademhaling ging in een rustig ritme en ze was er van overtuigd dat hij nog sliep. In gedachten overliep ze de gebeurtenissen van de vorige avond. Ze hadden net twee tieners geleken die hun kans schoon zagen. Op een deken dat normaal over de sofa gedrapeerd was, hadden ze liggen vrijen. Nadien had Max, alsof het vanzelfsprekend was, een lasagne in haar keuken opgewarmd.

Zijn jeans laag op zijn heupen en zijn blote bovenlijf waren een lust voor haar ogen geweest. Met zicht op zijn behaarde borstkas had ze niet veel van de lasagne binnen kunnen spelen. Max had dat aan haar kunnen zien, daar was ze zeker van. Zijn ogen waren donker geweest van verlangen maar hij had het haar moeilijk willen maken door rustig verder te eten. Later had hij haar naar bed gedragen en was daar zo op haar gericht dat ze een paar keer naar de hemel en terug was geweest. Hij had haar allerlei lieve woordjes toegefluisterd en ze was maar al te bereid geweest om zich volledig over te geven.

Zacht voelde ze zijn hand heen en weer gaan over haar dij. ‘Goeiemorgen schoonheid.’ Zijn stem klonk nog een beetje schor en gaf haar een prettig gevoel vanbinnen. Magali keek hem over haar schouder aan en de blik die ze in zijn ogen zag deed haar blozen. ‘Goeiemorgen Max. Heb je lekker geslapen?’ Hij drukte een kus op haar schouderblad een knikte. ‘Mmm, heel goed zelfs. Wat zijn jouw plannen voor vandaag?’ Magali draaide zich om in zijn armen en ze voelde hoe hij haar iets dichter tegen zich aan trok. Ze legde haar hand tegen zijn borst om een beetje afstand te bewaren maar echt veel hielp dat niet.

‘Deze namiddag ga ik kickboksen en deze avond werk ik in de bar.’ Hij liet het niet merken, maar ze wist dat hij het niet leuk vond dat ze daar werkte. ‘Mag ik je komen ophalen na je werk? Of heb je dat liever niet?’ Hij vroeg het zo voorzichtig dat ze moest lachen. ‘Ga jij helemaal naar hier komen om mij tweehonderd meter verder af te zetten?’ ‘Wie zei er iets over afzetten? Ik sleep je mee naar mijn grot.’ Magali trok haar wenkbrauwen op en keek hem geamuseerd aan. ‘Wat wilde je dan doen in die grot van jou?’ Een verleidelijke glimlach verscheen op zijn gezicht. ‘Ik ga er voor zorgen dat je er niet meer weg wilt.’

Hij kuste haar en keek haar daarna serieus aan. ‘Ik zou het leuk vinden als je deze avond bij mij kwam slapen. Thomas is straks thuis dus ik kan niet hier blijven slapen.’ Magali haar hart maakte een sprongetje. ‘Gaat Thomas dat niet raar vinden als ik weer mee aan het ontbijt zit.’ ‘Hij weet dat we samen zijn dus ik denk niet dat hij zo erg zou schrikken. Al sluit ik niet uit dat hij commentaar geeft.

Ze hadden samen ontbeten en na een douche had hij afscheid genomen en was hij naar de cave vertrokken. Magali op haar beurt ruimde het huis op en maakte haar sporttas. Kort voor de middag fietste ze naar Réné. Haar oom was zoals steeds blij om haar te zien. ‘Ca va petite?’ Ze zette haar sporttas in de hoek naast de deur en omhelsde Réné.

Ze nam de croissants, die ze onderweg had gekocht, uit haar tas en legde de traktatie op tafel. ‘Met mij gaat het prima oom.’ Vanonder zijn zware grijze wenkbrauwen nam hij haar op. ‘Aha, het is hem gelukt! Max is een bovenste beste jongen als je het mij vraagt!’ Magali deed alsof ze niet wist dat Max een week eerder bij Matthieu en Réné was geweest.

‘Hoe weet jij nou dat ik het over Max heb?’ Réné nam snel twee borden uit de kast en keek haar pas weer aan toen hij ze op tafel zette. ‘De jongen is om raad komen vragen petite. Hij had geen ervaring met een jonge vrouw zoals jij.’ Magali zette haar handen in haar zij. ‘Oom hij is dertig, ik ben er zeker van dat hij voldoende ervaring heeft! Je zou me een plezier doen als je je er vanaf nu niet meer mee bemoeid.’ Réné zette zich bij haar aan tafel en klopte op haar hand. ‘Natuurlijk petite, natuurlijk.’

Na het eten ging ze nog even langs bij Matthieu en Nicole om haar petekind te bewonderen. Elise was gegroeid als kool. ‘Ze wil maar niet doorslapen ’s nachts. Nu ik weer ga werken, loop ik de hele dag te gapen.’ Nicole had inderdaad kringen onder haar ogen zag Magali. Matthieu zette zich naast Nicole in de zetel en Magali hield Elise in haar armen.

‘Hoe gaat het met Max?’ Matthieu was recht voor de raap en op zich hield Magali daar wel van ware het niet dat ze er een hekel aan had wanneer men zich met haar liefdesleven ging bemoeien. ‘Met Max is alles goed. Maar ik zal tegen jou zeggen wat ik tegen Réné heb gezegd. Ik wil niet dat jullie je er nog mee bemoeien.’ ‘Goed gesproken Magali! Als er iets is, dan kom je maar naar mij.’ Magali schudde haar hoofd en legde Elise weer in haar wieg. ‘Jullie zijn onverbeterlijk!’ Ze gaf hen beiden een zoen om daarna naar de sporthal te fietsen. De wegen waren glad en ze reed niet te snel in de hoop een valpartij te kunnen vermijden.

De douche na de training voelde als een deugddoende massage. De training was zwaar geweest en de sporen daarvan zouden waarschijnlijk nog een paar dagen te zien zijn. Maar wat ze het belangrijkste vond, was dat het alweer een leerzame les was geweest. Tevreden reed Magali weer naar huis om snel iets te eten voordat ze naar de bar slenterde.

Het was rustig buiten en hier en daar waren er ramen waarachter al kerstverlichting brandde. Magali dacht erover om dit jaar een keer te passen en geen boom te kopen of anders misschien de dag voor Kerst wanneer de bomen afgeprijsd stonden.

Wanneer ze binnenkwam, zette ze zich achter de toog en begon aan een avond vol nietszeggende praatjes en het bedienen van aangename en iets minder aangename klanten. Tegen middernacht ging de laatste klant buiten en was Magali moe en kon ze voelen waar ze blauwe plekken had. Toen ze buitenkwam stond Max haar op te wachten en liet ze zich zeer gewillig door hem omhelzen. Hij hield haar een eindje van zich af en bekeek haar eens goed. ‘Is alles in orde met je?’ Ze knikte en glimlachte flauw. ‘Ik ben gewoon heel moe. Misschien slaap ik deze nacht beter thuis.’

Max sloeg zijn arm om haar schouder en hield haar tegen zich aan terwijl ze naar zijn wagen wandelden. ‘Dat is niet nodig, je kan best slapen in mijn bed. Het ziet er naar uit dat ik je teveel vermoeid heb.’ Ze bespeurde enige vorm van mannelijke trots in die laatste zin en moest een lach onderdrukken. De Porsche stond niet veel verder op een vrijwel lege parking. Magali liet zich in de passagiersstoel zakken en keek naar de man die om de wagen liep. Hij was zowaar het beste wat haar al overkomen was. En toch durfde ze hem niet te vertellen dat ze van hem hield. De angst voor zijn reactie was te groot.

Volgens Nicole had hij nog niet zo lang geleden, met regelmaat op de cover van sensatiebladen gestaan. Telkens met een andere schoonheid aan zijn arm. Nu hij de zorg voor Thomas op zich had genomen, was hij op een rustiger tempo gaan leven. Hij leek het uitgaansleven niet te missen. Toch durfde Magali niet hopen dat zijn gevoelens voor haar hetzelfde waren. Haar hart maakte al buitelingen wanneer ze nog maar aan hem dacht!

 

HIJ

 

Ze was doodop dat kon je al van ver aan haar zien. De twee nachten ervoor hadden ze allebei weinig geslapen. Max kon dat wel hebben maar Magali was er blijkbaar minder goed tegen bestand. Bij zijn huis aangekomen, ging ze eerst een douche nemen terwijl hij nog iets te eten voor haar opwarmde. Nadat de magnetron klaar was, ging hij naar de badkamer om te zeggen dat het eten warm was. Wat hij daar zag, deed hem huiveren. ‘Wat is er met jou gebeurd?’

Haar ganse lichaam zat onder de blauwe plekken de ene al groter en lelijker dan de andere. ‘Ik had je toch gezegd dat ik ging trainen vandaag.’ Blijkbaar vond ze het de normaalste zaak van de wereld dat ze zo gehavend was na een training. Hij opende één van de kastjes en haalde er een tube zalf uit. Daarna nam hij haar mee naar de slaapkamer en ging daar op een stoel zitten. Terwijl ze naakt voor hem stond, smeerde hij haar in met de zalf in de hoop dat de pijnlijke plekken morgen al wat beter zouden aanvoelen.

Ze zei niets maar hij kon aan de manier waarop ze soms haar ogen wat toekneep zien dat het pijn deed. ‘Is het altijd zo wanneer je gaat trainen?’ ‘Meestal is het niet zo erg. Het hangt er van af wie je als partner hebt.’ Tegen dat ze in de keuken kwamen was de soep alweer afgekoeld. Magali dronk hem niettemin leeg om daarna aan te kondigen dat ze wilde slapen.

Max had schrik om haar aan te raken uit angst haar pijn te doen. Daardoor lag hij nog een hele tijd wakker, bang om zich te verleggen. Uiteindelijk sliep hij toch in. Om vroeg in de ochtend gewekt te worden door enkele krullen die zijn gezicht kriebelden. Ze was helemaal tegen hem aan gekropen en hij betwijfelde of er nog veel plek over was voor hij uit het bed zou vallen. Voorzichtig hield hij haar vast en probeerde zo een beetje op te schuiven om aan plaats te winnen. Magali werd er niet wakker van en hij wist niet waarom maar hij voelde zich als een koning te rijk met haar slapend in zijn armen.

Toen hij haar de ochtend daarvoor had aangeboden om bij hem te komen slapen, was slapen wel het laatste wat er in zijn plannen had gestaan. Maar om de één of andere reden had het hem helemaal niet gestoord dat ze niet hadden gevreeën. Nog niet zo lang geleden zou dat wel anders geweest zijn.

Tegen de tijd dat het licht door de luiken piepte, was Max stijf gelegen en haalde hij heel voorzichtig zijn arm vanonder haar om daarna op zijn tenen de kamer te verlaten. Beneden gekomen, zette hij koffie en nam zijn laptop. Hij surfte even op het net en vond al snel wat hij zocht. De filmpjes die hij vond over kickboksen tartten zijn verbeelding. Toen Thomas opstond, borg hij zijn laptop weg en zorgde hij voor ontbijt.

Tegen de tijd dat Magali eindelijk in de keuken verscheen was zijn huishoudster Marie al bezig met het huis schoon te maken en was Thomas naar school. ‘Ben je een beetje uitgeslapen?’ Ze keek verlegen en dat had hij niet verwacht. ‘Ik heb heel goed geslapen, dank je. Heb je nog van die zalf die je gisteren gebruikte?’ Max sprong recht en nam haar terug mee naar de badkamer. ‘Doet het nog zo’n pijn?’ Ondertussen nam hij de tube en zette zich weer op de stoel zodat hij haar kon insmeren. ‘Doe die sweater even uit Magali, zodat ik erbij kan.’ Ze deed wat hij vroeg en hij was blij te zien dat de bezeerde plekken al veel minder zichtbaar waren. Al zag je ze bij haar waarschijnlijk langer omdat ze zo’n bleke huid had.

Max begon geduldig te smeren en keek haar vluchtig aan. ‘Magali misschien is die kickboks niet zo’n goed idee…’ Hij had geweten dat ze zou protesteren en gaf haar ook de gelegenheid om dat te doen. ‘Niet doen Max, ik heb het nodig om te weten dat ik mezelf zou kunnen verdedigen! Ik had gehoopt dat jij dat wel zou begrijpen!’ Hij stond recht en keek haar aan. ‘Vertrouw je me?’ Ze knikte wel maar hij zag de blik van een angsthaas weerspiegeld in haar ogen. ‘Niet bang zijn Magali.’

Hij kuste haar op haar lippen en draaide daarna zo snel haar hand op haar rug dat ze niet wist wat er gebeurde. Meteen daarop liet hij haar weer los en nam haar bij haar beide schouders vast. De klap die daarna volgde op zijn wang had hij halvelings verwacht en hij incasseerde hem als een echte man. Haar ogen spuwden vuur toen ze naar hem keek.

‘Magali, ik wilde je aantonen dat kickboks niet is wat jij nodig hebt.’ Op haar wangen waren rode plekken gekomen door boosheid. ‘Dat heb ik wel en dat heb jij me net duidelijk gemaakt!’ Maar Max reageerde rustig en toen hij sprak hield hij een beetje afstand om een tweede klap te kunnen ontwijken. ‘Magali, jij leert hoe je moet vechten en wat je eigenlijk moet weten is hoe je je moet verdedigen. Ik nam je vast en je verstijfde van schrik. Je zou een zelfverdedigingscursus moeten volgen, daarin zitten verschillende grepen en tactieken die je helpen in zulke omstandigheden.’ Ze had aandachtig staan luisteren naar wat hij zei.

Aarzelend liet ze haar vingers over zijn wang gaan. ‘Heb ik je pijn gedaan?’ Hij nam haar hand en drukte een zoen in de palm van haar hand. ‘Alleen mijn ego is wat gedeukt verder is alles in orde.’ Alsof ze er nu pas aan dacht dat ze enkel in haar slipje voor hem stond begonnen haar ogen te glinsteren. ‘Ik kan zien waar je aan denkt maar ik vrees dat ik je moet teleurstellen. Marie is aan het werk en ze is het niet gewoon dat ze moet kloppen voordat ze de kamer komt poetsen.’

Met een uitdrukking op haar gezicht alsof ze betrapt kon worden keek ze snel de kamer rond, greep haar kledij en vluchtte de badkamer in.

Zo ging de ene dag over in de andere. Wanneer Thomas niet thuis was bleef Max bij Magali slapen en anders sliep Magali bij hem thuis. Max kon zien dat ze stilaan aan de luxe in zijn huis gewend was.

Vandaag ging Max met Thomas naar de school in Avignon en gingen ze hem daarna ook inschrijven in het sportinternaat. Eerst brachten ze Magali naar huis en de manier waarop ze Thomas knuffelde en nog een laatste goede raad gaf, maakte dat Max een krop in zijn keel kreeg. Hij bracht Thomas met een zwaar gevoel in zijn hart naar het internaat. Maar wanneer hij de faciliteiten zag die Thomas en Thibeaux daar zouden ter beschikking krijgen, kon hij de jongen niet langer tegen houden. Thomas en Thibeaux bespraken de racefiets die ze mochten gebruiken uitvoerig. Iedere avond na school zouden ze kunnen trainen en als ze goed waren, zouden ze ook aan wedstrijden kunnen deelnemen.

Max was zo onder de indruk dat hij op de terugweg besloot om langs Magali te rijden om zijn indrukken met haar te delen. Hij parkeerde voor de deur en belde aan. Toen er niemand openmaakte, was hij teleurgesteld. Net wanneer hij weer in zijn wagen wilde stappen, kwam haar buurvrouw buiten. ‘Zoekt u Magali meneer?’ Max liep met zijn autosleutels in de hand op de vrouw toe en knikte. ‘Ze is naar de supermarkt meneer. Ik denk dat ze nog wel even weg zal zijn.’ Hij stak zijn hand op als dank en afscheid tegelijk terwijl hij zich omdraaide om naar de supermarkt te lopen die honderd meter verder lag.

‘Meneer..’ Max bleef met nauwelijks verholen ongeduld staan en keek de vrouw weer aan. ‘Magali gaat nooit in Malaucène naar de winkel. Ze gaat steeds naar Vaison La Romaine. De eerste supermarkt die je tegenkomt op de grote baan. Het is zo één van die winkels waar je met een volle kar kan buitenkomen en bijna geen geld kwijt bent, weet u wel. De schat brengt voor mij altijd een fles wijn mee. Ze is zo lief!’ Deze keer nam Max de tijd om de vrouw de hand te schudden en reed daarna richting Vaison La Romaine. Onderweg dacht hij aan de voorstelling van zijn nieuwste wijn. Hij moest dringend gaan kijken voor een geschikte locatie.