HOOFDSTUK 5 (pag. 26 - 30)

Vijf

 

Het dansfeest werd buiten het centrum op de sportterreinen gehouden. Daar werd later op de avond ook het vuurwerk afgeschoten. Dat wilde zeggen dat het op loopafstand van bij Matthieu en zijn vader was. Wat eigenlijk best goed uitkwam, want zo kon René naar huis zonder dat hij aan zijn zoon moest vragen of hij hem wilde voeren.

De zon was langzaam aan het zakken en de krekels zetten hun nachtelijk deuntje in. Matthieu had een propere jeans en een frisgewassen t-shirt aan. Zijn haren had hij geschoren en zijn hoofd was weer zo glad als een spiegel. Alleen een lichte stoppelbaard mocht blijven staan. Hij kon het zich niet meer herinneren wanneer hij de laatste keer was uit geweest. Wanneer hij thuis de deur achter zich dichttrok kwam de muziek hem tegemoet. Van ver zag hij de vele wagens reeds staan. De tent zou vast al boordevol mensen zitten.

Nicole zag Matthieu vrij snel nadat ze was binnengekomen. Hij stond met Frederic en Emilie te praten. Ze liep op hen af en Matthieu stond hoffelijk recht van zijn kruk om plaats voor haar te maken. Toen Emilie haar vroeg hoe het kwam dat ze zo laat was, vertelde Nicole dat ze eerst nog een onverwachte patiënt uit de nood had willen helpen. Nadien was ze nog lang blijven treuzelen voor haar kleerkast. Uiteindelijk was ze voor een topje gegaan dat vooraan sloot met een rij kleine knoopjes. Ze had een jeansrok aangedaan die tot boven haar knieën kwam maar ook weer niet te kort was. Zoals ze had verwacht kwamen er al snel collega’s van Frederic bij hen staan en dat zorgde er alleen maar voor dat iedereen zich goed amuseerde. Iedereen behalve Nicole.

Het was Matthieu al snel opgevallen dat er iets niet in orde was met haar. Hij vroeg zich af of het iets te maken had met haar ex. Ze ging wel mee dansen en deed haar best om mee te lachen met de grappen die er gemaakt werden. Ook viel het hem op dat ze vrij veel dronk. Ze was al licht beneveld en als ze zo doorging zou ze straks echt dronken zijn. Hij besloot om in te grijpen. Matthieu tikte op haar schouder, nam haar bij de hand en deed teken om hem te volgen.

Buiten was het pikdonker nu. Er fonkelden wel miljoenen sterren in de lucht. De rand van het sportterrein was omzoomd met een stevige houten omheining. Matthieu zette zijn voet op de onderste balk en liet zijn armen leunen op de bovenste. Hij keek haar van opzij aan en zag dat ze met haar rug tegen de omheining geleund stond en haar blik op de grond gericht hield. ‘Wat is er aan de hand Nicole?’ Ze keek hem vertwijfeld aan. ‘Ik ben teleurgesteld, dat is alles.’ Ze trok haar schouders op en draaide zich net zoals hij stond, met haar gezicht naar het veld. ‘Mag ik vragen waarom je teleurgesteld bent?’ Ze keek hem aan en lachte. Maar haar ogen lachten niet mee. ‘Jij bent de enige in dit hele dorp dat er iets over durft te vragen.’ Hierna zweeg ze weer. Matthieu wilde echter niet zo snel opgeven. ‘Heeft het iets te maken met je ex misschien?’ Nicole liet haar hoofd hangen en begon te lachen.

‘Eigenlijk wel ja. Daarstraks is er een jong meisje bij me geweest om te praten over voorbehoedsmiddelen. Daarna vroeg ze me ook wanneer je weet of je met iemand naar bed wil of niet. En ik kan daar geen antwoord op geven! Het enige wat ik kan doen, is opsommen wat er in de voorlichtingsboeken staat gedrukt.’ Matthieu moest dit even laten bezinken. ‘Nicole, jij bent toch gehuwd geweest?’ Ze liet een schamper lachje  horen. ‘Lucas en ik, we hebben niet lang verkeerd. Vrij snel vroeg hij me ten huwelijk en ik was dolgelukkig. Kort nadat we gehuwd waren vertelde hij me dat hij gevoelens had voor iemand anders. Hij was een brandweerman in een naburig dorp. Al vrij snel hoorde ik de geruchten. Lucas hield er een minnares op na. Alleen was deze vrouw een poetsvrouw op het gemeentehuis en geen arts zoals ik. Voor zijn ouders was dat blijkbaar héél belangrijk. Waarschijnlijk kende hij haar al voor dat hij mij leerde kennen.’

Matthieu was blij dat hij nooit dronk. Zelfs nuchter was het moeilijk om dit te begrijpen. Hij wist niet goed wat te zeggen en dus legde hij gewoon zijn hand op haar schouder. ‘Maar je mislukte huwelijk kan toch niet de reden zijn waarom je dat meisje niet zou kunnen helpen.’ Matthieu keek haar aan en bedacht dat het voor een man niet al te moeilijk moest zijn om naar een vrouw als Nicole te verlangen. ‘Matthieu, jij bent zelf een man. Dus weet je best dat, wanneer een man met zijn gedachten bij een andere vrouw zit, hij de vrouw die in zijn bed ligt geen genot geven!’ Hierop draaide ze zich om, liet hem achter bij het hek, en beende de tent weer in. Matthieu wachtte nog even alvorens zelf weer naar binnen te gaan.

Nicole zag hem terug binnen komen. Eigenlijk had ze gehoopt dat hij zou vertrekken naar huis, zodat ze hem die avond niet meer onder ogen hoefde te komen. Ze had hem veel te veel verteld. Niemand hier kende de reden van haar echtscheiding. En eigenlijk had ze dat zo willen houden. Ze stond op de dansvloer met Emilie en enkele andere vrouwen, in de hoop haar gedachten af te leiden. Wanneer er plots een traag nummer werd gespeeld, probeerde ze zich een weg te banen door het volk. Zo kon ze plaats maken voor de koppels die samen wilden dansen.

Nicole voelde een hand die de hare vastnam en ze keek geschrokken op. Matthieu stond naast haar en trok haar in zijn armen. Voor ze het goed en wel besefte stonden ze te dansen. Hij zei niets, maar hield haar met zijn beide handen vast alsof ze een kostbaar goed was. Zijn mond lag tegen de zijkant van haar nek. En de lichte prikkeling van zijn stoppelbaard tegen haar huid, bezorgde haar een heel prettig gevoel in haar onderbuik. Wanneer hij zijn lippen naar haar oorlelletje verplaatste om er vervolgens heel zachtjes op te knabbelen, hapte ze naar adem. Nicole hield haar armen stevig rond zijn nek uit schrik dat ze zichzelf anders niet staande zou kunnen houden. Wanneer het lied overging in een ander leidde hij haar de dansvloer af. Daar waar zij moeite had gehad om door de mensenmassa door te komen, leek het wel alsof de mensen nu plaats maakten voor Matthieu.

Hij had zijn vingers door de hare gevlochten en stak met haar eerst het sportterrein over en daarna de weg. Ze volgde hem zonder iets te vragen. Buiten was het nog steeds aangenaam warm. Haar hoofd was vol van de sensaties die ze zonet gevoeld had enkel en alleen door zijn lippen in haar nek. Bij zijn huis gekomen, haalde hij snel een paar dekens uit de schuur en ze wandelden samen de boomgaard in. Nicole wist wat er zou gebeuren. En na al die jaren wilde ze ook dat het ging gebeuren. Hij spreidde het deken uit onder de bomen en nam haar beide handen in de zijne. ‘Nicole, ben je dronken?’ Ze schudde haar hoofd ter ontkenning. ‘Niet zo dronken, dat ik niet weet wat we hier doen.’

Hij nam haar gezicht in zijn handen en kuste zacht haar lippen. Pas wanneer hij merkte dat ze hem terug kuste duwde hij haar voorzichtig achterover op het deken. Hij kuste haar uitvoerig en met een ingehouden passie. Ze voelde hoe hij de fijne knoopjes aan de voorkant van haar topje openmaakte. Wanneer zijn vingers haar tepels beroerden liet ze een zucht ontsnappen waardoor hij glimlachend naar haar opkeek. Matthieu kuste haar vol verlangen en keek haar daarna afwachtend aan. ‘Ga door, Matthieu, alsjeblieft ga door!’ Dat was alles wat hij wilde horen. Terwijl zijn ene hand haar borst omvatte, dwaalde zijn andere hand naar beneden langs haar navel en daarna naar het centrum van alle sensaties die ze op dat moment waarnam. De nacht was zwoel en ging in een gelukzalige waas voorbij. Terwijl het vuurwerk het einde van het dansfeest inluidde, voltrok zich onder de bomen van de boomgaard een passioneel spel. Matthieu hield een vrouw vast die net had geleerd wat ze zou moeten zeggen tegen een tienermeisje dat om advies vroeg. En Nicole lag in de armen van een man die wist hoe hij een vrouw moest beminnen. Zo vielen ze in slaap, onder de bomen met slechts een dunne deken onder zich en een tweede die Matthieu na afloop over hen had gelegd.