HOOFDSTUK 11 (pag. 69 - 73)

Elf

 

Nicole draaide zich op haar zij en sloot haar ogen, maar het zou nog lang duren voordat ze eindelijk de slaap kon vatten. Toen ze eindelijk sliep droomde ze over Lucas. Hij zette zijn hand om haar keel en kneep steeds harder. Ze voelde hoe de lucht aan haar ontnomen werd en hoe haar longen op springen stonden. Paniek dreigde haar te overmeesteren tot ze een bekende stem hoorde die haar vertelde dat alles in orde was. Het beeld van Lucas verdween en Matthieu’s gezicht kwam ervoor in de plaats. Nu ze weer lucht kreeg begon ze te huilen. En steeds weer hoorde ze in de verte zijn stem. ‘Het is oké, meisje, het is oké’ Een hand streek door haar haar en even later over haar wang. De stem kwam dichterbij en ze werd weggetrokken uit haar droom. Zacht kreunend opende ze eindelijk haar ogen. Vlak boven haar zag ze het gezicht van Matthieu hangen. Hij keek haar bezorgd aan. ‘Je hebt gedroomd.’ Nicole knikte slechts omdat haar keel op de één of andere manier nog dicht zat. Matthieu zei niets meer maar ging op zijn rug liggen en sloeg zijn arm om haar schouder. Ze liet haar hoofd op zijn arm rusten en keek naar het plafond. Er hingen geen luiken of gordijnen voor de ramen en het schijnsel van de maan zorgde er voor dat de kamer in een donkere sluier, vol schaduwen, gevangen zat. Nicole was bang om haar ogen te sluiten uit schrik dat ze Lucas’ gezicht weer zou zien. De arm van Matthieu bood haar de troost die ze zo erg nodig had. Alsof hij haar gedachten had kunnen horen, trok hij haar dichterbij en ze legde zich in de holte van zijn arm terwijl ze genoot van de omhelzing. Met haar kin tegen zijn borst gedrukt viel ze uiteindelijk toch weer in slaap. Een slaap waar ze zich veilig voelde en liefst niet meer uit wilde ontwaken. Maar er werd aan haar slaap getrokken door vingers die tekende op haar rug. Zachtjes gingen ze van boven naar beneden. En al was ze niet klaar om wakker te worden, ze zorgden er voor dat ze een onweerstaanbaar zalig gevoel vanbinnen kreeg. Slaperig gingen haar ogen open. Ze keken recht in de zijne. Hij hield zijn hand stil op haar rug en trok haar een beetje dichter tegen zich aan voordat hij haar zachtjes op haar lippen kuste. Matthieu voelde hoe ze haar handen naar zijn borst verlegde. Ze duwde hem niet weg maar liet haar handen op haar beurt over zijn lichaam gaan. Telkens wanneer haar handen onder zijn navel reikten hield hij zijn adem in. Hij duwde haar met haar rug op het bed en nam haar mond in bezit. Hij knabbelde zachtjes op haar onderlip terwijl zijn hand haar borst omvatte. Zachtjes kreunde ze terwijl hij haar tepel tussen zijn vingers liet rollen. Matthieu zorgde ervoor dat Nicole zichzelf kon verliezen. Haar lichaam kromde zich tegen hem aan. Hij liet zijn hand over haar lichaam dwalen en ging zo ver tot hij het plekje had gevonden waar alle genot verzameld lag. Klaar om te exploderen. ‘Kijk me aan, meisje.’ Toen hij eindelijk in haar kwam waren ze geen van beiden nog ver verwijderd van het hoogtepunt. ‘Ik wil je ogen zien, meisje.’  Ze deed wat hij haar vroeg en bleef naar hem kijken totdat ze het niet meer kon tegenhouden. Ze sloot haar ogen en gaf zich over aan het vuur dat door haar lichaam raasde. Zelf hield hij zijn blik op haar gericht, terwijl hij vanbinnen door een allesomvattende hitte gegrepen werd.

Toen hun ademhaling een beetje rustiger geworden was, liet Matthieu zich van haar af rollen. ‘Goeiemorgen meisje.’ Ze glimlachte schaapachtig naar hem. ‘Ik zweer dat alleen jij “meisje” als muziek kunt laten klinken. Er gleed een tevreden grijns over zijn gezicht. ‘Mmm, ik denk dat ik dat als een compliment beschouw!’ Zijn mondhoek ging verder omhoog en er verschenen pretlichtjes in zijn ogen. Nicole volgde zijn blik en zag dat haar nachthemd helemaal omhoog geschoven was. Haar hand ging de hoogte in om alles weer een beetje deftig te trekken maar werd tegengehouden toen hij zijn vingers zich door de hare verstrengelde en zo haar hand op de matras drukte. ‘Laat maar zo, ik hou wel van het uitzicht.’ Oh God, ze was dit soort situaties niet gewoon. Even vroeg ze zich af wat hij nu van haar zou verwachten. Tot een plots gevoel van in haar maag oprees naar boven. Met een ruk zat ze recht in bed en spurtte achtereenvolgens de gang door naar de badkamer.

Een kwartier daarvoor was ze nog prima in orde geweest en nu lag haar volledige maaginhoud in het toilet. Nicole hoorde Matthieu zachtjes op de deur kloppen en binnenkomen. Ze hoorde de kraan lopen en voelde een tel later een vochtig washandje op haar voorhoofd terwijl hij een ander aanreikte om haar gezicht proper te maken. ‘Ga weg Matthieu, ik wil niet dat je me zo ziet.’ Ze voelde dat de washandjes verdwenen en had al spijt dat ze hem had gevraagd om weg te gaan. ‘Ik ga nergens heen meisje. Geen nood, ik heb al ergere dingen gezien dan jou maaginhoud.’ Hij legde een arm achter haar rug en hielp haar weer recht. Met zijn arm rond haar middel gingen ze weer naar de slaapkamer. ‘Wil je nog een beetje gaan liggen?’ Zijn ogen stonden zo bezorgd dat het haar tenen deed krullen. Nog nooit in haar leven was er een man geweest die zo iets voor haar deed. Ze ging terug naar bed en tot haar verbazing nam hij niet opgelucht de benen. Hij ging naar zijn kant van het bed en gleed net als zij weer onder de wol. ‘Voel je je een beetje beter?’ Nicole haalde haar schouders op en er verscheen een rimpel op haar voorhoofd. ‘Het gekke is dat ik me helemaal niet ziek voel. Het is alsof het er gewoon uit moest.’ Matthieu streek een haarlok uit haar gezicht en hij glimlachte haar toe. ‘Waarschijnlijk komt het nog door de stress van gisteren. Heb je misschien graag iets te drinken? Koffie?’ Bij de gedachte aan koffie keerde haar maag zich weer. Ze spurtte naar de badkamer en leegde haar maag voor de tweede keer. Net als de eerste keer stond hij paraat. Hij hield haar haren uit de weg tijdens het braken en kwam met vochtige washandjes achteraf. Matthieu stelde haar nadien voor om een douche te nemen en Nicole sloeg de aanbieding niet af. Ze had hem niet horen binnenkomen terwijl ze onder de douche stond, maar toen ze zich stond af te drogen zag ze een nieuwe tandenborstel klaarliggen bij de lavabo.

Na iets meer dan een half uur kwam ze naar beneden. Er zat weer wat kleur op haar wangen zag hij. Omdat ze zo gereageerd had op zijn voorstel voor koffie had hij ook zelf afgezien van het goddelijke vocht. ‘Ik heb eigenlijk best wel honger.’ Haar uitspraak zorgde bij hem voor een dikke rimpel tussen zijn wenkbrauwen. ‘Ben je zeker dat je iets wilt eten? Misschien moet je even wachten?’ Maar Nicole schudde ferm haar hoofd en lachte om zijn gezichtsuitdrukking. ‘Ik voel me echt weer beter. Maar misschien heb ik wel liever thee in plaats van…’ Matthieu knikte alleen maar en dekte de tafel. Hij schrok van wat ze naar binnen kon spelen terwijl ze een uur geleden nog had zitten braken. De thee dronk ze met kleine slokjes, maar ook hiervan gingen er twee grote koppen binnen. Nadien verdween de eerdere misselijkheid bij Nicole naar de achtergrond wanneer ze samen door de boomgaard wandelde. Ze liepen hand in hand tussen de bomen door en Matthieu vertelde over de plannen die hij had. Ze spraken af de volgende dag samen naar een olijfbomen handelaar gaan. Ze vond het leuk dat hij haar betrok bij zijn plannen en bedacht dat ze zich bij Matthieu echt op haar gemak voelde. Hoewel hij nog steeds het uiterlijk had van een stoere soldaat, had ze hem ook al op een heel andere manier gezien, zacht en teder.

Halverwege de namiddag bracht hij haar naar huis. Hij nam haar tas uit de wagen en zette hem boven in haar kleine flat neer. Matthieu draaide zich om naar haar en legde zijn hand tegen haar wang. ‘Je hebt mijn nummer als er iets is.’ Nicole knikte en verzekerde hem dat ze prima in orde was. Hij drukte zijn lippen op de hare, er ontsnapte haar een zucht van teleurstelling wanneer hij haar losliet. Hij salueerde en liep de deur uit. Tijdens de veel te korte rit naar huis liet hij de dag weer door zijn gedachten gaan. Ze had er hondsberoerd uitgezien die ochtend. Hij kende niemand die zo kon eten nadat ze had moeten braken. Toen hij de wagen op de oprit parkeerde, ging hij bij zijn vader langs om te eten. Hij keek niet uit naar een avond trainen boven op de kamer. Daarom besloot hij zijn vader voor te stellen om een potje te kaarten deze avond.