DANKWOORD

Ik kan niet anders dan mijn ganse familie, Steve, Jonas, Eline, mijn ouders, schoonvader, broer en schoonzus, te bedanken voor hun steun, goede raad en vooral veel geduld, tijdens het schrijven. Bij iedere ontmoeting moesten ze mijn vorderingen of het gebrek eraan ondergaan. Meer dan eens zorgen ze ervoor dat ik het vertrouwen in mezelf niet verlies en blijf doorgaan.

Na mijn eerste verhaal leek het me alleen maar logisch om de sluier van Nicole’s leven op te lichten.

Het zou een heel ander verhaal geworden zijn als ik niet op de raadgevingen van mijn zoon, Jonas, had kunnen rekenen. Hij verschafte me de onmisbare informatie over het Franse leger en deed me het leven van een militair net iets beter begrijpen.

Mijn echtgenoot, Steve is degene die steeds bereid is om als fotograaf te fungeren. We gaan meestal samen op pad en op mijn, soms onmogelijke vraag trekt hij dan de beste foto’s.                               

Ik dank Brigitte, aan wie ik mijn werk toevertrouw om het nadien vrij van spellingsfouten weer terug te krijgen. Een vriendin voor het leven!

Dan kom ik vanzelfsprekend bij mijn broer. Ivo, jij hebt een parel van een website voor mij ontworpen. Besef dat zonder jou, mijn schrijfsels op een schap in mijn kast waren blijven liggen!

Speciale dank aan Wim, die me leerde hoe ik mijn verhalen zelf in goede banen kan leiden!

Geen boek zonder mijn moeder! Haar eerste opinie is de wijzer in mijn schrijven!